Terug in Gobabis

De dagen vliegen in een sneltreinvaart voorbij maar zo ook de weken en maanden. We zijn inmiddels al weer bijna twee volle maanden aan het werk en ons verlof lijkt al weer zo lang geleden! Gelukkig hebben we heerlijke herinneringen aan alle fijne ontmoetingen, bezoekjes en uitstapjes. Adam en Zoё praten nog veel over Nederland en zelfs in hun spel zijn ze vaak in Nederland te ‘vinden’. Doordat ze regelmatig met de kinderen van het andere veldwerkers echtpaar spelen, wordt hun Nederlands steeds een beetje gebruikt en hoor ik regelmatig nieuwe woorden.
Het terug komen in Namibia was minder intensief in vergelijking met de vorige keer en daar zijn we erg dankbaar voor. Het werk kwam ook wat minder hard op ons binnen en zo rolde we toch langzaam maar zeker terug in onze structuur voor zover we dat hebben. 🙂

Jac-Louis had al een geruime tijd een specifiek gebedsverzoek en dat was of hij een nieuwe bekeerde Bushman mocht ontmoeten. En net voordat wij naar Nederland gingen heeft hij een jonge Bushman ontmoet die net tot bekering was gekomen en geen werk had. Om zeker te maken dat hij een netwerk om zich heen had en begeleiding zou krijgen, heeft Jac-Louis hem als vrijwilliger aangesteld bij de Abbagroep waar hij kon helpen met huiswerkbegeleiding.
Wij zijn erg dankbaar met zijn hulp en genieten zijn openheid en gretigheid om meer over de Heere te leren. Sinds deze maand heeft hij zijn eerste salaris ontvangen en is hij officieel een mentor van de sponsorkinderen!

Nieuw veldwerkersechtpaar en wel familie
20 juli was een speciale dag want toen ontvingen wij mijn broer Pieter en zijn vrouw Corina als 3e veldwerkersechtpaar in Gobabis. Wauw, wie had dat ooit gedroomd?! Ze wonen tijdelijk bij ons op het erf, terwijl zij bezig zijn met de koop van een stuk grond in Gobabis waar ze hopen te gaan wonen. Zij willen daar werkgelegenheid creёren voor jongeren die niet meer binnen ons programma passen ivm hun academische acherstand. Meer informatie over dat project is te vinden onder https://lech-acharai.nl/. Terwijl ze in de opstartfase zitten van het project vermaken ze zich goed met allerlei taken in en om onze projecten om zo ook meer te leren van de cultuur. Wij zijn erg blij en dankbaar met hen in ons team!

Geestelijke honger
Woensdag ochtend zet Jac-Louis apart om een groepje jongemannen uit de sloppenwijk te begeleiden. Ze lezen samen uit de bijbel en praten daarover door, ook over de praktische uitwerking daarvan in het dagelijks leven. De geestelijke nood is zo groot, er is zoveel onkunde, maar gelukkig staan er veel mensen open voor Gods Woord. Het geeft zoveel hoop wanneer mensen oprecht zoeken.

Onderwijs uitruilprogramma
Een aantal jaar geleden coördineerden wij een uitruilprogramma tussen Duitsland en Namibië en nu hebben we net de tweede groep gehad. 7 Duitse onderwijzers zijn gekoppeld aan 7 Namibische onderwijzers en zo leren ze van elkaar. Dit zorgde ervoor dat ik weer door een andere bril naar ons leven kon kijken. Ik noem zomaar een paar voorbeelden.
Het programma wat ik had opgesteld, wijzigde onverwachts. Erg balen natuurlijk maar ach, ik stress daar niet meer over, want dan doen we plan B. Maar toen ik de volgende dag bij de groep kwam, waren zij minder tevreden, want volgens het programma zouden we…..blablabla…
Ik heb hier geleerd om flexibel te zijn en altijd een paar extra plannen te hebben als A of B niet werkt.

Of qua tijd. De taxi zou iemand rond 14h00 op komen halen. De persoon stond ruim voor die tijd klaar. De taxi arriveerde om 15H30. Hij moest nog andere mensen ophalen en tanken…
Wij zijn hier van zoveel meer mensen afhankelijk voordat we iets kunnen realiseren, dat het soms moeilijk is om een tijdsaanduiding te geven. Daarom praat ik vaak over ‘rond 15h00’.

We hadden een dag geen stroom, tja dat gebeurt regelmatig of dat er geen water is. Dan maak je dus een plan. Dit was voor onze bezoekers moeilijk en alles liep verkeerd, want er was geen stroom. Ik kan het dan niet laten om stiekem te lachen en hen een beetje te plagen. Welkom in Afrika, zeg ik dan maar weer!

Ik hou het maar hierbij. Ik zou nog zoveel meer kunnen schrijven, maar wanneer stop ik dan wel?!
Wij zijn dankbaar met het werk dat we kunnen doen, met de lichtpuntjes die we om ons heen zien en met de uitdagingen die we ervaren. Dit alles helpt ons om onze ogen omhoog te richten waar onze hulp en kracht vandaan komt! Hij is getrouw!
Wij zijn dankbaar voor alle aanhoudende ondersteuning. We ervaren het als een groot geschenk en voelen ons daardoor steeds weer verbonden met Nederland!

Lieve groet, Jac-Louis & Gijsbertha
Adam, Zoë en Jeremiah

Laat een reactie achter