‘De mensen die we hier mogen dienen …’

‘…zoals ook de Zoon des mensen niet gekomen is om gediend te worden,
maar om te dienen, en Zijn ziel te geven tot een losprijs voor velen.’

 Mattheüs 20:28

Beste lezer,
We hopen jullie via deze nieuwsbrief weer mee te nemen in ons leven hier in Gobabis. Het is alweer even geleden dat we van ons hebben laten horen. De winter begint hier al ten einde te lopen en de eerste blaadjes worden alweer zichtbaar aan de bomen. We hebben genoten van het bezoek van m’n ouders, die hier vanaf half juli tot en met half augustus zijn geweest. 

Het leven wat we hier mogen leiden, bepaalt ons iedere keer bij bovenstaande Bijbeltekst. De mensen die we hier mogen dienen, stellen zich bewust of onbewust afhankelijk op. Dit kan bijvoorbeeld gaan om advies, voedsel, gelddonatie of Bijbelse toerusting. Op zulke momenten voel je de menselijke weerstand in je. Dan helpt het weer stil te staan bij de gezindheid van Jezus!

Iedere week proberen we met Gijsbertha en Jac-Louïs ook een avond bij elkaar te komen om het werk te evalueren, gezellig bij te praten, maar ook met elkaar te bidden. We zijn dankbaar dat we elkaar in al het werk tot steun mogen zijn en vriendschap mogen ervaren!

Dank alvast voor het lezen van de nieuwsbrief, naast al het andere leeswerk wat aandacht vraagt. We hopen dat het u enthousiast maakt over de ‘persoonlijke’ weg die God met een ieder wil gaan!

Hartelijke groet,
Kees en Linda.Sarah, Leah, Joas, Rhodé en Judah

Werk van Linda


‘Want Ik had honger en u hebt Mij te eten gegeven;
Ik had dorst en u hebt Mij te drinken gegeven;
Ik was een vreemdeling en u hebt Mij gastvrij onthaald.
Ik was naakt en u hebt Mij gekleed; Ik ben ziek geweest en u hebt Mij bezocht;
Ik was in de gevangenis en u bent bij Mij gekomen.
Dan zullen de rechtvaardigen Hem antwoorden:
Heere, wanneer hebben wij U hongerig gezien en te eten gegeven?
Of dorstig en te drinken gegeven?
Wanneer hebben wij U als een vreemdeling gezien en gastvrij onthaald,
of naakt en hebben U gekleed?

Wanneer hebben wij U ziek gezien of in de gevangenis en zijn bij U gekomen?
En de Koning zal hun antwoorden: Voorwaar, Ik zeg u:
voor zover u dit voor een van deze geringste broeders van Mij gedaan hebt,
hebt u dat voor Mij gedaan.’

Mattheus 25:35-40

Té vriendelijk..??

…’Lieeeenda, Lieeeeeendaaaaa!!’ Geroep klinkt vanaf het hek van onze tuin. Ik haast me om de voordeur open te doen, terwijl ik mij verwonder hoe mensen mijn makkelijke naam nog steeds zo kunnen uitspreken. Twee donkere dames in kleurrijke kleding staan bij de boom. De mooie boom net voor ons hek, waar al zoveel mensen en kinderen gestaan hebben in de korte tijd dat we er nu wonen. Die boom die schaduw biedt in warme dagen. Die boom die al heel wat gebeden heeft aangehoord, donaties en Bijbels voorbij heeft zien komen, voor een ieder die hulp nodig had tot nu toe. 

De dames zijn Esther en Gloria. Twee zussen die geregeld even aankomen waaien en wat bemoediging kunnen gebruiken. Ze zijn van de Herero stam. Een stam die bekend staat om zijn ‘kracht en trots’. Zo vriendelijk als ik ben 🙂 nodig ik hen uit voor de koffie. We zitten aan de achtertafel en praten wat over de zwangerschap van Esther, de diarree van de tweeling van Gloria en haar te kort aan ‘nappies’ (=luiers), kortom: de soms moeilijke omstandigheden van het leven in de sloppenwijk waar de vrouwen dagelijks mee moeten dealen. Ik luister en luister, stuntel, nog steeds in mijn gebrekkige Engels, om hen te bemoedigen. Het enige wat ik kan doen is hen wijzen op de Heere Jezus. Hoe Hij ons wil zegenen, ja naast het geestelijke, zelfs ook in het fysieke. Dat Hij kan voorzien in alles wat we nodig hebben. Maar dat we EERST Gods Koninkrijk moeten zoeken en Zijn gerechtigheid!

Daar waar Esther nog wat terughoudend is, is Gloria echter gretig en komt ze met allerlei vragen en wil ze nog een gedeelte samen met me lezen in de Bijbel. We bidden met elkaar en spreken af met enige regelmaat ook hen te bezoeken in Epako, om samen Bijbel te lezen. ‘Ohja’, vraagt Gloria, ‘is het ook mogelijk om een keer een deken te komen wassen in jouw wasmachine?’. ‘Een deken?’,  vraag ik nietsvermoedend, ondertussen twijfelend of ik het wel goed verstaan heb.. ‘Hij is erg groot en met de hand wat lastig te wassen..’ vult ze aan. En voordat ik eigenlijk besef waar ik ‘ja’ op zeg is mijn antwoord: ‘Natuurlijk, welkom om mijn wasmachine daarvoor te gebruiken’. En terwijl we ze nog wat gekregen donaties van de lokale supermarkt toestoppen, groeten we de dames en stappen ze weer op. 

Een week later staat Gloria er weer. Bij de boom, voor het hek. Ze komt haar deken wassen, zo vertelt ze. Met heel veel moeite hoor ik er nog een vraag voor goedkeuring in.. 🙂 Ik verwelkom haar en zeg dat het goed is, maar vraag haar vervolgens waar die deken dan moet zijn, aangezien haar handen leeg zijn. ‘Oh de taxi komt zo’, vertelt ze, ‘want het was te zwaar om te tillen’.. (Taxi’s gaan hier trouwens af en aan, want bijna niemand heeft een eigen auto in de sloppenwijk. Een taxiritje kost ook heel weinig: 13 Rant = +/- € 65,0 cent.) Peinzend wat dit nou kan betekenen, rijdt na ong. 10 minuten een taxi voor de deur. De taxichauffeur stapt uit en opent de laadklep. Zich van geen kwaad bewust, sleept hij tas voor tas en deken voor deken op de stoep. Ik sla gade wat gebeurt, onderdruk een glimlach, terwijl ik nog niet weet wat ik van deze situatie denken moet.. Voordat ik iets gezegd kan hebben, wordt de laadklep weer dichtgegooid en rijdt de taxi weg. Verbijsterd staar ik naar Gloria en probeer ik met al mijn vriendelijkheid toch duidelijk te maken dat deze actie niet was zoals we hadden afgesproken. ‘Het ging toch om 1 deken?’, vraag ik Gloria liefdevol, maar streng. Ik vertel haar dat de Bijbel praat over eerlijkheid en hoe belangrijk het is om de hele waarheid te vertellen. En dat deze daad nou niet bepaald getuigt van eerlijk zijn.. Ze knikt instemmend en bij het zien van mijn wasmachine verduidelijkt ze me dat ze dacht dat we een mega grote zouden hebben. Ik beloof haar 1 tas en een aantal dekens te wassen, maar dat ik helaas niet alles kan doen, want waar ligt dan de grens..?? Gloria begrijpt me en biedt vervolgens haar excuses aan. Ze kon het op z’n minst proberen, moeten vast haar gedachtes zijn geweest.. want als een ‘wit’ mens vriendelijk is, moet je toch een ’slaatje’ uit proberen te slaan? Terwijl de dekens 2 uur later weer schoon bij haar worden afgeleverd, bel ik Gijsbertha om haar te vertellen over mijn story en hoe ik in het ‘ootje’ genomen ben. Terwijl we samen smakelijk lachen om deze daad, is ook maar weer duidelijk hoe onervaren ik soms nog ben en dat elke dag een les is, maar vooral een gebed: ‘Heere geeft U mij alstublieft elke dag wijsheid op welke manier ik de mensen hier kan helpen’!  

* Met en zonder Gijsbertha bezoek ik regelmatig Esther en Gloria. We lezen met hen samen de Bijbelgedeeltes waar ze vragen over hebben. Met Gods hulp proberen we het uit te leggen.  Esther is inmiddels bevallen! We zijn zo dankbaar om te zien dat de Heere echt in Esther aan het werk is en haar trotse hart zachtjes aan het ombuigen is en zij een honger heeft gekregen naar het Woord! Aan Hem alle eer!! Bidden jullie mee dat de Heere zichzelf meer en meer zal openbaren aan deze vrouwen en dat Zijn werk voltooid zal worden in hun levens?  

Werk van Kees

In de laatste nieuwsbrief heb ik wat uitvoeriger gesproken over de taken die ik in en rondom de school op me heb genomen. Dit keer schrijf ik even wat meer over de niet-geplande acties. Te beginnen bij het ‘Spanuitje’ van half juni. Om het eerste semester van het schooljaar ontspannen af te sluiten, werd het een vorm van een oud-Hollandse zeskamp. Verschillende estafetteparcoursen werden afgelegd bij een plaasboer (boer van een groot stuk grond, meestal voor de veeteelt), die zijn landgoed daarvoor beschikbaar stelde. 

Het volgende omvat de ‘Holidayclub’. De vakantie duurde hier van half juni tot half juli en dat is eigenlijk de lange vakantie in de winterperiode. Veel kinderen gaan naar familie op een plaas, ver buiten het dorp. Maar ook velen moeten hun tijd slijten in de armoedige sloppenwijk zonder speelvoorzieningen en gebrek aan eten. Gelukkig was het mogelijk om met een team vrijwilligers drie dagen per week de kinderen elke morgen van activiteiten aan te bieden: een Bijbelverhaal met zang, spelletjes binnen en buiten en als afsluiting een maaltijd. Ze kwamen daarom elke dag met hun bordje, zoals op de foto is te zien.

Dan nog iets over de ‘waterstop’. De watertoevoer van de municipaliteit (hiermee wordt de ‘gemeente’ bedoeld) laat het nog wel eens afweten. Het ondergrondse leidingwerk schijnt hier niet meer van de beste kwaliteit meer te zijn.. Wat doe je dan als school? Dan maar water halen op een locatie met een boorgat en/of een gevulde tank. Daarbij moest zoals te zien is op de foto wat klimwerk verricht worden en handmatig een lekkende koppeling dichtgehouden worden. 

Gelukkig kunnen we het positief afsluiten. De laatste weken geniet ik erg van de Bijbelverhalen die ik momenteel op maandag- en woensdagmorgen mag vertellen aan de drie verschillende bouwgroepen. Zoals op de foto te zien is, helpt Sarah hierbij ook een handje met de gitaarbegeleiding. Mocht iemand het verhaal raden, waarvan hier een foto uit een deel van dit verhaal wordt vertoond, mag die het antwoord mailen naar: keesenlinda@ligthforthechildren.nl. Uiteraard een kleine attentie voor de persoon van het eerst ingekomen goede antwoord!

Verder zijn we dankbaar dat er voor de zondagse dienst, in de zaal van de Light for the Children school, ook iets meer structuur is gekomen. Het gebeurde wel eens dat ik op het laatst werd gevraagd of ik de preek kon houden. Inmiddels is er goed overleg geweest met de kerkenraad, waar dominee Olwage ook deel van uitmaakt, en is er een preekrooster tot stand gekomen.

Leven in en rondom huis

De eerste kennismaking met de winter hebben we inmiddels achter de rug. Dan merk je toch wel wat een luxe het is met de geïsoleerde huizen in Nederland met een CV en/of een kachel. Hier moet je op de koude momenten van de dag, die in huis dan ook neerkomen op zo’n 10 graden, toch maar wat warmer zien aan te kleden en wat hulp te gebruiken van een elektrische kachel.

Behalve dat de watertoevoer soms stagneert, hebben we ook dikwijls te maken gehad met stroomuitval. Dat is dan niet zomaar een paar uur, maar dat kan gerust een hele dag zijn. Het beste is om hier toch maar een beetje aan proberen te wennen. We hebben hier ook een aantal verjaardagen al hier mogen vieren. Vaak met familie op afstand, maar nu met Leah’s verjaardag waren opa en oma er nog net bij. Zulke momenten zijn ‘hier’ extra waardevol!

Verder hebben we nog wat foto’s van de kinderen toegevoegd. We zijn dankbaar voor de contacten die ze in de loop der tijd hebben gekregen. Judah mag natuurlijk ook niet ontbreken. Zo te zien heeft hij genoeg plezier aan het spelen met de Namibische grond. 🙂

Komst Pieter en Corina Schouten

Op hetzelfde moment toen m’n ouders kwamen, hebben we ook Pieter en Corina verwelkomd. Pieter is een jongere broer van Gijsbertha en is getrouwd met Corina. Zij hebben het net als ons, als een roeping ervaren om naar Namibië te komen. 

Het eerste project waar zij mee willen gaan starten is een groentetuinproject. Hierin willen zij proberen kansarme jongeren te betrekken. 

Ze zijn inmiddels op een wonderlijke wijze van een werkvergunning voorzien. Op dit moment is het wachten op de komst van de container. Ook hiervoor graag gebed, dat de inklaring van de container goed mag verlopen!

Voor meer informatie zie: www.lech-acharai.nl



Word lid van de appgroep
In de app-groep plaatsen Kees en Linda regelmatig updates over hun werk en belevenissen. Dit doen ze in de vorm van tekst, foto’s en filmpjes. Een erg leuke manier om betrokken te blijven! Wilt u lid worden? Scan dan de QR-code of klik op de onderstaande knop.

Namens de Thuisfrontcommissie
Steun de familie Matze financieel

Kees & Linda zijn als zendingswerkers compleet afhankelijk van giften. Daarom wordt het zeer gewaardeerd als hun hen (maandelijks) wilt steunen in de vorm van een financiële gift. Dit kan door op de onderstaande knop te drukken of door zelf een bedrag over te maken naar NL40 RABO 0314 6894 51 t.n.v. Light for the Children NL.

Laat een reactie achter